Ipuintxo honek gure formakuntzaren inguruko erreflexio
bat egitera eraman gaitu.
Argi erakusten digu formatzeko garaian norberak
eraiki behar duela bere bidea, eta honetarako hainbat pausu kontuan hartu behar
direla.
Hasteko, denok ados gaude irakaslearen eginkizuna
erakustea dela, gidatzea, baina beti ere haurrei bide guztiak irekiak utziz,
ideiak inposatu gabe, norberak berea eraikitzeko aukera izateko. Hauek bere
esperientzietatik oinarritu behar dute gertatzen zaizkien edozein arazori aurre
egin ahal izateko. Abiapuntu honetatik, ematen zaien laguntzak zeharkakoa izan
behar du, hau da, haurrei ezin zaie dena eginda eman. Hau gertatuz gero, litekeena
da haurrak egoera horretara akomodatzea eta ondorioz esploratzeko gogoa
desagertzea.
Haurrek, irakasleen laguntzaz, lehenik ingurua eta
egoerak ezagutu behar dituzte. Ondoren esperimentatu, aztertu,
praktikatu…sortzaile izaten utzi behar zaie, hau izango baita beraien ondorio
propioetara iristeko bidea.
Guzti honetarako oso garrantzitsua da haurrak motibatuta
egotea eta honetarako lehenengo pausua errutinatik aldentzea dela esango
genuke. Ekintza desberdinak eskaini behar zaizkie beti ere errealitatearekin
harremanetan egonez: egoera berriei aurre egiten erakutsi behar zaie, beldurrak
atzean utziz. Haurrak ezin du ezagutzen duenean geratu honek segurtasuna ematen
diolako; berritzeko irekiak egon behar dira.
Hortaz, ipuin honen bidez ondorioztatu dugu aldatzeari
beldur izaten zaiola askotan, eta erosotasuna bilatzen dugula, guretzako
aurretik ezaguna dena. Honela, ordea, zaila da egoera berriei egokitzea.
Gure formakuntza aldetik berdin, errealitatearekin
harremanetan egon behar dugu etengabe. Haurrei sortzen lagundu behar diegu,
baina gure sorkuntzak jarraitzen duela ere ez dugu ahaztu behar: irakasle
izateko ikasten ari garen puntutik modu ezberdinak ezagutu behar ditugu, probak
egin, errealitateari aurre egin eta hanka sartzeetatik ere ikasi; erreflexioak
egin, momenturo positiboki jokatu, detaile txikienei ere arreta jarri… honela
lortuko dugu guk ere sortzea.
“La
actitud con el que uno afronta los problemas se encuentra en la base de su
solucion”.
Azkenik, azpimarratzen dugu etorkizuna aurrean daukagula,
eta ez direla ideia zaharrak etorkizun berrira gidatzen dutenak, berritu egin
behar dugu!
No hay comentarios:
Publicar un comentario