Berrikuntzak

Berrikuntzaren inguruko testua irakurri eta honi buruz pentsatzen jarri ondoren, hainbat aspektu garrantzitsu aipatzeko gai ikusi gara gai honen inguruan.

Hezkuntza esparruan berrikuntza bat emateko, hainbat aspektu hartu behar direla kontutan ikusi dugu; hau da, berrikuntza hau emateko, eduki, metodologia, ikasle eta irakasle…-etan aldaketa eman beharko litzateke.

Aldez aurretik, azpimarratu behar dugu berrikuntza hitzak aldaketa esan nahi badu ere, aldaketa horrek ez duela zertan hoberantz izan behar. Aldaketa egiteko modu asko daude eta baita aldaketaren emaitza determinatuko duten hainbat faktore ere (ingurunea, ikasleria mota...). Baliteke beraz, aldaketa egitearen asmoa edo helburua ona bat izatea, baina ondoren emaitza okerrerantz izatea. Ahalegina, berrikuntza hau ez litzateke jada “berrikuntza on” bat izango.

Adibidez: Hezkuntza munduan ezarri berri den LMCE legean berrikuntza bezala ezarri dute eta ez du ondorio onik ekarri, atzera buelta besterik ez du ekarri.

Bestalde, berrikuntza, erreforma eta aldaketa terminoei dagokienez, hiru kontzeptuak ez direla berdinak esan beharra dugu.

Berrikuntza, zerbait berritzeko ekintza egin ondoren datorren ondorioa da; erreforma, jada egina dagoen zerbait hobetzeko asmoz egindako aldaketen multzoari deitzen diogu eta azkenik, aldaketa; dagoen zerbait aldatzeko egiten den ekintza  eta horren ondorioari esaten zaio.

Beraz, hiru kontzeptu hauek guztiz berdinak ez izan arren, amankomunean zenbait osagarri dituztela ikusi ahal izan dugu: guztietan aldaketaren bat gertatzen dela.

La educación prohibida

“La educación prohibida” bideoa ikusi ondoren, nire hausnarketa pertsonala egin dut.

Egun eskolan umeei txiki-txikitatik baloreak barneratzen dizkiete; errespetua, elkartasuna, berdintasuna… baina ondoren eskolaren funtzionamendua bestelakoa da, benetan ikasi nahi dutena ikasteko aukera, batzuek besterik ez dute, hau da, nota onak ateratzen dituztenak eta besteak baztertuak izan ohi dira. Non dago berdintasuna? Nire ikuspuntutik ez du zertan nota hobeak ateratzen dituena besteak baino azkarragoa izan beharrik.

Ondorioz ikasle batzuen eta besteen arteko konpetentziak sortzen dira, nota hobeagoak lortzeko, eta guk hori ez dugu nahi, guk denok era eraginkor batean ikastea nahi dugu eta aukerak denentzako berdinak izatea.

Beste aldetik, orain arte eskolak beti ezarritako modelo bat jarraitu dute eta inongo momentuan ez dute ia ezer egin hortik ateratzeko, agian gaizki aterako den beldurragatik, zenek daki. Eskola modernoa garatzeko bultzakada handi bat falta da, zeren gu irakasle garenean ez dut uste, guk pentsatzen dugun moduan jartzen utziko digutenik. Horregatik betiko modu berean jarraituko dute, eta ez dira benetan hobetzeko asmoarekin joango. Eta horrek haurren garapena eta motibazioa gutxiagotuko du.

Ander Mendiluze

Gogoeta, hezkuntza

EDUCACIÓN PROHIBIDA

Ikusitako bideo honek hausnarketa bat egitera eraman dit gaur egungo hezkuntza sistemaren inguruan:

Hasteko, ikusi dezakegu hezkuntzaren lege guztiek lankidetzaz, berdintasunaz, baloreetaz... hitz egiten gaituztela, baina oinarrizko egitura guztiz ezberdina dela, hau da, praktikan kontrako baloreez betetzen dela; indibidualismoa, konpetentzia...

Ezin da berdintasun batetaz hitz egin eskolara sartzeko aukerak ere desberdinak direnean: dirudunek eskola pribatuetara joateko aukera izango dute, hezkuntza on bat jasotzekoa, maila ekonomiko baxukoek aukera hori eduki ere ezin dutenean; eskola publikora joateko beste aukerarik ez dute.

Bestalde, konpetentzia ere egunero indartzen den gaia da ikasgeletan: guztia zenbaki baten bidez baloratzen da, noten bitartez. Egiten den lan, azterketa... bakoitzak zenbaki bat dakar atzetik eta azkenean ez da esforzua, lana baloratzen dena. Ikasle “onak” baloratzen dira, eta baita saritu ere. Bitartean besteak, ikasle txarrak direla sinisten dute, autokontzeptu txar bat hartu eta horretan geratzen dira, irakasleak hau aldatzeko ezer egiten ez duelarik.

Ikasleak azkenean, klaseko objetu bilakatzen direla esan genezake: ez dira hauen zalantzak behar bezala erantzuten, ez motibatzen, ezta beraien interesak kontutan hartzen:

- Zertarako balio du egiten ari garen honek?

- Egunen batean behar izango dizute...

Zenbat aldiz entzun ditugu honelakoak?

Azkenean, gaur egungo gizarte honetan askotan entzuten dugu ikasleen porrotaz eta nire iritziz ere, ez da ikaslea frakasatzen duena, sistema baizik

“Si buscas resultados diferentes, no hagas siempre lo mismo”

(Albert Einstein)

                                                                                                     MAIDER MITXELENA

Gogoeta, Hezkuntza

LA EDUCACION PROHIBIDA

Ikusitako bideo hauen bitartez, ikusi ahal izan dut, gaur egun gure gizartea eta hezkuntza sistema ez datozela bat. Izan ere, gizarteak zenbait balore transmititzen dizkigu. Horien artean, bakea, zoriontasuna, berdintasuna, elkarlana… Baina, praktikarako unean ez dira erabiltzen.

Gaur egun, haurren eta ikasleen arteko lehiakortasuna bultzatzen da. Emaitza onak dituzten ikasleak saritu egiten dira, eta bitartean, emaitza txarrak edo desegokiak dituztenak ez dira aintzat hartzen, atentzioa deitzen zaie eta ez da begiratzen zein izan daiteken akats horien arrazoia. Ikasleen zereginak baloratzean, zein pertsona mota den ere definitzen du une berean. Honek, arazoak sustatzen ditu, nork bere burua ¨irabazle¨ edo ¨galtzaile¨ bezala izendatuz.Ondorioz, ¨galtzaile¨ bezala ikusten direnak, motibazio falta eta autoestima baxua izatea ohi dute. Beraz, ez da ikaslea porrotara irits daitekeena, baizik eta hezkuntza sistema.

Amaitzeko esan, gizarteak bakea bultzatzen duela beste zenbait baloreren artean, baina ezin dela ahaztu, lehiakortasuna borroka guztien hasiera dela. Hortaz, bai hezkuntza sisteman eta bai gizartean, beharrezkoak diren berrikuntzak bultzatu behar dira parean jartzeko, eta haurren heziketa hobetzeko.

 

                                                                    MAITANE MENDIZABAL GALLEGO

Gogoeta, Hezkuntza

Hezkuntzari buruzko bideo hauek hausnarketa egitera bultzatu naute eta ondorio hauetara iritsi naiz.

Gaur egun dagoen hezkuntza tradizionala, bideoan esaten den bezala, estatikoa da, hau da, aldaketarik gabea, programa batean oinarritua eta irakaslea ardatz duena. Beraz, ez da ikasleen ekimena kontuan hartzen eta erabakiak hartzeko gai ez diren ikasleak sortzen dira. Hori dela eta, ikasketaren, ikastaldiaren eta heziketaren funtsa herritar obedienteak, kontsumistak eta eraginkorrak lortzea dela uste dut, goran kokatzen direnek emandako aginduei kontra ez egiteko. Azken finean, guztiok, politikoek gurekin nahi dutena egitea “onartzen” dugu robot batzuen antzera jokatuz.

            Gainera, hezkuntza hau guztiz zaharkituta dagoela esaten da bideoan eta hori egia dela iruditzen zait. Izan ere, ditugun ezagutzekin konparatzen badugu, hezkuntza atzeratuta dagoela konturatu gaiteke. Horrek, aldaketak gertatzea suposatzen du. Baina, lehen esan bezala, goikoei kontra ez egiteko, hezkuntza hobetzeko asmoz egin ditzazkegun aldaketak egiteko gai ez garela izango uste dut.

Bestalde, ikasleei txikitatik egin behar dutena inposatzen zaie eta ez zaie galdetzen zer egin nahi duten. Horrela, ikasteko, bilatzen eta ikertzen jarraitzeko, eta jakingurari eusteko gogoa joaten zaie. Hori ez gertatzeko, haurren nahiak eta iritziak kontuan eduki behar dira eta irakasleak haurrak elkarren artean erlazionatzea, autonomia bultzatzea, ikasteko gogoa piztea… , hau da, motibatzea lortu behar du. Gainera, “no somos numeros esaldiak” ulertarazten duen bezala, askotan geletan lehiakortasuna edo indibidualismoa gehiegi antzematen da. Beraz, txikitatik kooperatibitatea eta taldelana ere lantzea garrantzitsua iruditzen zait. Izan ere, besteei entzuten, ideia ezberdinak onartzen, erabakiak hartzen… ere ikasi behar dugu.

Ainhoa Zubelzu

 

Gogoeta, Hezkuntza

Hausnarketa egitera bultzatu nauen bideo hau ikusi ondoren, esan behar dut bertan azaltzen diren kontzeptu batzuekin ados nagoela eta beste batzuekin ez. Hezkuntza hobetu nahi bada, aldaketei ekin behar zaie.

Hasteko esan, bideo honetan azaltzen den bezala, ikasterako garaian, ikus dezakegu, hezkuntza sistema gaur egungo ezagutzekin alderatuta atzeratuta dagoela. Gizartea hezkuntza baino azkarrago aldatu dela aipatzen da bideoan, beraz, hezkuntza zaharkituta dagoela esan dezakegu. Beraz, Hezkuntzak aldaketaren bat jasan behar du. Gaur egungo hezkuntza, modu batera edo bestera sistematizatua dagoela esan dezaket eta txikitatik hezten ditugula haurrak konpetibitatean, diskriminazioan, gutxietsiak… eta honek eurengan eragin handia izan ohi dute.

Lanean hasitakoan gai izango al gara aldaketa hauek planteatu eta aurrera eramateko? Nire ustez, gure etorkizun batean eta lanean hasten garenean, orain arteko guztiak bezala jarraituko dugu, gure nagusiek esandakoari “amen” egiten. Ez ditugu beharrezkoak diren berrikuntzarik sartuko gure esku dauden haurren hezkuntza hobetzeko asmoz.

            Beraz, orain bezala, haurren interesak alde batera uzten jarraituko dugu eta sistematizatuta dagoen hezkuntzatik abiatuta hezkiko ditugu haurrak. Honek guztiak, haurrei zer penstatu emango die baita eskolan igarotzen dituzten ordu guztiek ere, haur hauek ateratzen al diote inolako probetxurik bertan emandako ordu guztiei? Eskolan 8 ordu igaroteak, irakasleek haurren interesa alde batera uzteak… eta antzeko faktoreek ikaskuntza prozesuak errituna batean erortzea dakar eta honek haurren ikasteko motibazioa alde batera uztea Esar dezake. Honen ondorengo pausoa ikasketak uztea izan daiteke.

Hausnarketa honekin amaitzeko esan, bideo honetan azaltzen den “ no somos numeros” esaldiak zer pentsatua eman didala eta esan behar dut , esaldi honekin erabat ados nagoela eta oraindik ere, gaur egun, haurrak nota bidez gutxiesten ditugu eurek dituzten arazo, esfortzu eta beste hainbat faktore albo batean utziz.

Bideo hauek ez neuzkan ikusita eta baliagarriak egin zaizkit gure hezkuntza sistema nola dagoen ikusteko. 


                                                                                                         CRISTINA MARCOS

Berrikuntza, Sintesia

Testu hau irakurri ondoren, berrikuntzak definizio bat baino gehiago duela konturatu gara. Izan ere, aldaketa bat suposatzeaz gain, antolaketa, lanketa edota diseinu bat izan daiteke. Dena den, horrek ez du esan nahi berrikuntza hobekuntza denik; hau, teorian, hobekuntza eta aurrerapausoei begira proposatzen den prozesu bat da, baina azken emaitza ez da beti hobekuntza bat izaten.

       

Berrikuntza hauek emateko denbora behar da eta orokorrean ikaskuntzako esparru desberdinetan eman izan ohi dira. Horien artean, metodologian, irakaslegoan, helburu eta kontzeptuetan, materialetan (teknologian, liburuetan...)

Aldaketa unitateetako bat ikastetxea denez, irakasleak berrikuntza hauek sustatzen dituzte. Beraz, irakasleen papera, zeregina garrantzitsua da. Izan ere, hauek dira berrikuntza horietan planteatzen dena ikasgelan aurrera eramaten dutenak. Gainera, teknologian eman diren aurrerakuntzak, ikasteko beste hainbat modu egotea suposatzen du eta horrek, lanbide honetan urteak daramatzan irakasle batek bere formakuntza eguneratzea eragiten du.Beraz, formakuntza jarraia eta eguneratua izatea garrantzitsua da. Hala ere, berrikuntza hauek emateko irakasle multzo bat aldaketen alde egotea beharrezkoa da; berrikuntza ez da aurrera eramango horren aldeko pertsona bakarra badago. Pertsona hauek, egonkortasuna bilatzen dute eta ez dute egoera aldatu nahi da.  Hori dela eta, beraien artean elkarlanean aritzea beharrezkoa da.

Metodologiari dagokionez, errutinan ez erortzeak duen garrantzia ere aipatu behar dugu. Gaur egun eskura ditugun baliabideak ikusirik, ez diegula behar besteko erabilerarik ematen konturatu gara, hau da, ezagutzen dugunarekin geratzen gara segurtasuna ematen digutelako eta ez gara ausartzen berritzera.

Hala ere, berrikuntza hauek gertatzeko denen arteko kolaborazioa beharrezkoa da: Administrazioak, sare sozialak, gurasoak… Hori dela eta, akordio batera iristeko eta berrikuntza emateko, denek beraien partetik zerbait jarri behardute.